Dag 1De zaterdag begon vroeg. Om 7 uur 20 vertrokken de atleten met coach en twee trouwe fans naar het verre westen. Meteen werd duidelijk dat de wind een grote rol zou spelen. Vooral op de sprintnummers zou deze sterk van voren komen, en dus kon de prognose meteen in de prullenbak worden gegooid. 

Bram mocht het spits afbijten op de 100 meter sprint. Mensen die Bram goed kennen weten dat de sprint niet echt zijn nummer is. Opmerkelijk, want horde gaat hem daarentegen wel aardig af. Maar daarover later meer. Bram sprintte in 12,49 seconden over de 100 meter.

Job kwam daarna, en alsof hij zich niks aantrok van de wind sprintte hij in een respectabele tijd van 12,14. Technisch sterk en slechts 2 a 3 tienden verwijderd van een persoonlijk record. En dat met een tegenwind van 3,6 seconden. Meteen besefte ik dat Job in vorm was, en bedacht me dat dit voor Job weleens een erg goed weekend kon worden.

Verspringen volgde, Bram presteerde een prima sprong van 5,96 meter. Job wist nog meer gebruik te maken van de rugwind en kwam in een nieuw persoonlijk record tot 6,09 meter. Bij kogel wist Bram de 6 kilo zware bal 10,39 meter te stoten, een meter minder dan zijn beste prestatie ooit. Job wierp alsof hij iets goed had te maken. Hij stootte zijn kogel 12,75 meter, wederom een nieuw pr.

Maar toen kwam het nummer dat tijdens de trainingen de ene keer keigoed ging, en de andere keer helemaal slecht. En zo was het ook in Assendelft. Bram had de pech om zijn aanvangshoogte niet te halen. Drie keer raakte zijn kuiten de lat, waardoor er 0 punten werden bijgeschreven voor de meerkamp. Kenners weten dan dat de meerkamp naar de getver is. Maar dan onderscheid zich het kaf van het koren. Bram behoort tot de groep sympathieke meerkampers die de atletieksport beoefend omdat het een leuke hobby is. Want een leuke hobby is de meerkamp, maar niet iedereen is er geschikt voor. Bram wel. Natuurlijk, eerst wordt er flink gebaald, maar na een rondje gelopen te hebben met de coach wordt dat weer omgezet naar plezier. Het strijdplan wordt gewijzigd van een meerkamp naar het strijden op individuele nummers. De 400 meter die volgde mocht rustig de dag afsluiten, maar dag twee zou Bram terugkomen als herboren.

En hoe slecht het bij hoog ging bij Bram, zo goed ging het bij Job. Met slechts een centimeter onder zijn pr sprong hij wel 1,94 meter hoog. In de meerkamp! Maar de pret kon niet op, want even later sprintte Job ook de 400 meter in een nieuw pr van 51,01 seconden, supergaaf! In de ochtend had ik al een vermoeden dat Job in vorm was, maar zo’n goede eerste dag had ik niet aan zien komen.

Dag 2Hoe voelen de benen? Een standaardvraag die vrijwel iedere meerkampcoach stelt bij aanvang van dag 2. Bram had weinig last. Dat kon ook niet anders, al daar hij de 400 meter rustig aan mocht doen. Job had daarentegen wel veel spierpijn. Logisch na zo’n schitterende eerste dag, goed losmaken tijdens de warming up dus.

Horden stond als eerst op het programma. De wind was dan wel ietwat in kracht afgenomen, maar op de 110 meter horden was ie nog erg vervelend. Bram startte voor zijn doen briljant en kwam goed uit op horde 1. Wel kreeg hij steeds meer moeite om een driepas te maken. Bram wist te finishen in 17,22 seconden. Na de laatste training die ik van Job had gezien vorige week wist ik dat het goed zou komen, en dat kwam het. Weinig verval tijdens de race resulteerde in een sterke tijd van 15,77 seconden.

Discus was voor beide heren niet anders dan anders. Bram wierp bijna een pr met 33,25 meter, Job wierp wisselvallig en eindigde met een worp van 35,37 meter. Ook pols was voor beiden okee. Ondanks geklooi met de aanloop sprong Bram 3,50 en Job 3,30 meter. 20 centimeter onder je persoonlijk record springen in een meerkamp is hartstikke prima en goed voor de punten. Dat je moe bent is logisch, en daardoor gaat het niet allemaal even makkelijk.

Toch wisten beide heren hun coach en zichzelf te verrassen met speerwerpen. Bram wierp verder dan ooit: 44,99 meter. Vooral de laatste worp was vermakelijk. Bram vroeg om applaus van het publiek, het publiek werd wild en Bram gaf de speer bij de worp nog een schreeuw mee. Bram van Alebeek was opgestaan uit zijn zwarte gat van dag 1, en iedereen moest het weten, kippenvel. En alsof dat nog niet genoeg respect afdwong naar het Nijmeegse kamp wierp Job schandalig ver naar 45,93 meter. In een grote klap was het beoogde puntentotaal van 6300 punten weer in zicht.

Alleen het meest gevreesde, minst gewaardeerde, afsluitende onderdeel kon nog roet in het eten gooien. Bram wist de beoogde 5 minuten grens weer net niet te doorbreken maar finishte in 5,06 minuten. Job liep in een knappe solo-race door zon en wind naar een snelle 4 minuut 43, een nieuw pr.

En toen zat het er op. Eindstand: twee blije atleten die ondanks tegenslagen een leuk weekend hebben gehad en een coach die niet anders kan dan tevreden zijn. En het nieuwe clubrecord van Job op de meerkamp (6349 punten) is dan misschien wel een mooie kers op de taart. En dan te bedenken dat ze eerstejaars zijn, dat beloofd veel voor volgend jaar… 

Ik hou van meerkamp,

Niels Lambers
Meerkampcoach Nijmegen Atletiek 

*Jouw pupillen- of juniorenverslag op de site? Mail jeugdredactie@nijmegenatletiek.nl.*