Met daarbij niemand minder dan Teun Boer, zoon van Natasja Peters, trainster van de wandelgroepen.

Om klokslag 11.30 was het muisstil in het clubhuis om het commentaar van de verslaggever goed te kunnen horen. Er werd flink meegeleefd tijdens de kwalificatie van de 1000 m die Teun reed. En een zucht van verlichting ging er door de kantine toen bleek dat hij zich geplaatst had voor de finale.

Even tijd voor koffie en toen door naar de mixed relay. In de eerste kwalificatie werd Teun gespaard maar dat mocht de pret niet drukken. De halve finale was met Teun in het team. We zaten op het puntje van onze stoel en toen, verwarring, verbazing.... Waar is Nederland, neeeee gevallen. ( Gelukkig Teun niet). Geen A finale maar B finale, strijdt om 5e plaats.

Daar reed Nederland een nieuw Olympisch record, maar helaas geen medaille.
Het was een gezellige boel in het clubhuis.