In deze korte-dagentijd lijkt het licht soms oneindig ver. De wereld toont zich op onze schermen in mateloos geweld, ver weg en zo angstig dichtbij. Zeggen wat je wilt kan ook iets aardigs zijn, de vrijheid om je uit te spreken bevrijdt samen met een uitgestoken hand zoveel meer.  In een samenleving waarin het vaak hard tegen hard gaat is omzien naar elkaar dringend nodig.   Wat je ook hoopt of gelooft, hier zijn wij, het wonder ben jij. In deze zin schuilt verdraagzaamheid, medemenselijkheid en gezien worden, de basis voor met elkaar leven, wonen, werken, plezier maken.
Wat is het fijn dat wij met elkaar samen Nijmegen Atletiek zijn. Onze sport verbindt ons zodat we niet in de knoop raken, of de draad kwijt. Het plezier van samen wandelen, rennen, springen, werpen op de baan en in het bos brengt ons iedere week samen.
Tijdens de kerstinloop zijn onze paralympiërs Lara en Levi gehuldigd. Eerder dit jaar, tijdens de clubkampioenschappen, zijn de andere winnaars in het licht gezet. Uitgroeien boven jezelf, verder reiken dan ooit, harder gaan dan je leek te kunnen, we hebben allemaal bij het sporten deze ervaringen gehad. Het mooie van samen sporten is dat het je tot held maakt, voorbeeld voor  anderen, gedeelde vreugde. Het maakt niet uit of je als held je sokken aan hebt, of dat er alleen die ene dag was, je hebt iets bereikt wat hiervoor niet was. Deze ervaringen brengen licht. Als vallende sterren is opeens alles waar.  Hele fijne dagen voor jullie allemaal, in de kring van familie, vrienden, naasten.  Samen starten we een nieuw sportief jaar. 
Wij wensen elkaar heldenmoed en de waarheid van de vallende ster toe.    

Mieke Doggenaar, Cor Heesbeen, Jan de Kort, Annet van Zon.